Ter nagedachtenis aan Marco Zegveld

11 juni 1971 - 5 mei 2011

Als donderslag bij heldere hemel, verdween jij uit ons leven
Het laatste is een afscheidsbrief die je hebt geschreven
Gedachten die je niet hebt kunnen delen
Soms blijken wonden te groot om te helen
Had je maar…. ach, het heeft geen zin
Voor jou nu een nieuw begin

Marco, je was het zo waard om te leven!
Wat heeft jou tot deze waanzin gedreven?
Hopelijk heb je nu de vrijheid gevonden die je zocht
Onuitstaanbaar dat niemand jou helpen mocht
Onwerkelijk dat je nooit meer terug zal komen
Slechts waardevolle herinneringen en misschien in dromen

Stilte laat je achter voor iedereen om je heen
Hartverscheurend voor je kinderen, denk ik dan meteen
Zij leven voort, net zoals je muziek, je plannen, je ideeen, alles wie jij was en zoveel meer
Helaas kijk jij daar nu op neer
Chemistry is samen met jou doodgegaan
En zal slechts als een herinnering voortbestaan

Lieve Marco, veel geluk en rust zacht
Bedankt voor al het moois dat jij ons hebt gebracht!